از حرام را دارد . ( مسأله 119 ) : اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا در روز ماه رمضان با زن خود نزديكى كند - عرق أو حكم عرق جنب از حرام را ندارد . ( مسأله 120 ) : اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد وبعد از تيمم عرق كند ، حكم آن عرق ، حكم عرق قبل از تيمم است . ( مسأله 121 ) : اگر كسى از حرام جنب شود ، وبعد با حلال خود نزديكى كند ، احتياط مستحب آنست كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، وچنانچه أول با حلال خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود عرق أو حكم عرق جنب از حرام را ندارد . راه ثابت شدن نجاست ( مسأله 122 ) : نجاست هر چيزى از سه راه ثابت مىشود : ( ( أول ) ) : آن كه خود انسان يقين يا اطمينان كند كه آن چيز نجس است ، واگر گمان داشته باشد چيزى نجس است ، لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابر اين غذا خوردن در قهوه‌خانه‌ها ومهمانخانه‌هائى كه مردمان لا أبالي وكساني كه پاكى ونجسى را مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان اطمينان نداشته باشد غذائى را كه براي أو آورده‌اند نجس است اشكال ندارد . ( ( دوم ) ) آن كه كسى كه چيزى در اختيار أو است بگويد آن چيز نجس است ومتهم نباشد ، مثلا همسر يا نوكر يا كلفت انسان نسبت به ظرف يا چيزى ديگرى كه در اختيار أو است بگويد نجس مىباشد . ( ( سوم ) ) آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است ، به شرط آن كه مورد شهادت آنان سبب نجاست باشد .